3)
Het
paradigmatisch conflict



Pamflet
voor een Nieuwe
Energiepolitiek

Tesla's
dood werden zijn papieren door
de amerikaanse overheid in
beslag genomen en geheim
gehouden omdat men niet wilde
dat de uitvindingen die hij met
name op het gebied
van de wapentechnologie had gedaan, in
handen van vreemden zouden
vallen. En daarmee werden ook
veel van zijn vindingen die voor
de burgermaatschappij en de
ontwikkeling van
vrije-energieopwekking van
belang zouden kunnen zijn naar
de onwetendheid verbannen.
Tijdens zijn leven al had niet
alleen Tesla moeite zijn
financiële steun en aanzien te
behouden met de toenemende
excentriciteit van zijn
vindingen, maar had ook Reich
het zwaar die met zijn vinding
van de orgone energie - zoals
hij de vrije energie noemde -
bij Einstein kwam Einstein had
hem teruggewezen met de
mededeling dat er nog
alternatieve verklaringen voor
zijn vinding te vinden waren,
echter zonder dat hij het
onderzoek nog langer wilde
voortzetten. Niettemin had Reich
onomstotelijk, tegen de tweede
wet van de thermodynamica in,
aangetoond dat organisch
materiaal van nature een iets
hogere temperatuur had dan
anorganisch materiaal. Daarmee
had men dan het bewijs van zijn
orgone energie. Ook mensen als Viktor
Schauberger (zie video) (1885-1958), en
John E.W. Keely (1827-1898)
werden niet voor vol aangezien
vanwege hun energetische
interpretaties van de kracht van
de ether, waarvan we nu snappen
dat het de dynamische kracht van
de relatieve ether moet zijn
zoals Einstein dat later in zijn
carrière formuleerde. Er had
sedert Einstein een
paradigmaverschuiving
plaatsgevonden weg van Newton en
Maxwell waarin de wetenschappers
die dergelijke 'achterhaalde'
ideeën van de ether als zijnde
een uniforme substantie niet
langer als de juiste
voorstelling van zaken konden
aanvaarden. Het etherbegrip zat
dus ingewikkelder in elkaar.
Maar het etherbegrip moest niet
worden afgewezen maar
opgewaardeerd, en dat deed
Einstein uiteindelijk dan ook
publiekelijk in 1920 in een
lezing te Leiden, Nederland1, waarin hij zich
duidelijk uitsprak voor een
etherbegrip dat is gebaseerd op
de materiële eigenschappen die
onmiskenbaar eigen zijn aan de
ruimte. Materie, tijd en ruimte
kunnen feitelijk niet los gezien
worden van elkaar. Ze definiëren
elkaar. Deze verandering van
mening van Einstein hield een
enorme schok in voor de
natuurkunde en leidde tot een
grote verdeeldheid die die
wetenschap nooit meer te boven
is gekomen (zie ook Kostro
2000).
Tegenwoordig
is van alle ethertheorieën (aether
theories) de z.g Ae-theorie van
Einstein echter de meest
populaire onder natuurkundigen.
Hierin speelt men sedert de
tachtiger jaren van de vorige
eeuw met een idee van universele
tijd en een vast referentiekader
van de ruimte dat in strijd is
met de z.g. Lorentz-invariantie; het komt er op
neer dat er gemorreld wordt aan
het dogma van de lichtsnelheid
die als zijnde constant in alle
richtingen de basis vormde voor
de relativiteitstheorie. In
feite bekeerde Einstein zich met
zijn revisie van het idee van de
ether en keerde hij terug tot de
klassieke theorieën van het
universum die de ether allemaal
een centrale plaats toekennen in
de schepping, zij het dat hij nu
de ether als relatief
beschouwde, als een vorm van
ruimte die afhankelijk is van
materiële eigenschappen.
De
geschiedenis leert steeds dat
repressieve vooruitgang waarbij
voorgaande ontwikkelingen geheel
worden ontkend, verdrongen en
vergeten, leidt tot een
blokkeren dan wel ineenstorten
van de beschaving in kwestie.
Het romeinse rijk b.v. heeft
zichzelf als cultuur, als een
tijdsysteem dat was ingericht
naar de maan, in grofweg twee
stappen afgeschaft: eerst werd
door Julius Caesar 45 v. Chr. de
maankalender afgeschaft en
vervangen door een
zonnekalender, en toen werd de
weekorde die op de zonnekalender
was geprojecteerd, maar nog de
oude maanindeling kende,
vervolgens door Constantijn de
Grote in 321 n. Chr. voor de
burgerij uit praktische
overwegingen (terwille van het
marktwezen) afgeschaft. De
correspondentie met de maan (in
z.g. Ides, Nones en Kalends)
werd toen definitief vervangen
door de lineaire,
niet-geschrikkelde weekorde die
door hem werd ingevoerd (voor de
kloosterorde werd die echter
door de Christenen tot het einde
van de middeleeuwen
gehandhaafd). Ruim honderd jaar
nadat Constantijn de lineaire
week invoerde, stormden toen de
barbaren het bestuurlijk en
cultureel geheel uitgeholde Rome
plunderend binnen met een
'primitieve' cultuur ingericht
naar... jawel de maankalender!
Ook de Islam wist in de zevende
eeuw na Christus een voet van
gebedstijden tussen de
Christelijke cultuur van de
lineaire weken te wringen en is
er vandaag de dag nog mee in
strijd (zowel met zichzelf als
met het Westen). Repressieve
vooruitgang of vooruitgang ten
koste van het voorgaande is dus
geen werkelijke vooruitgang maar
een compensatieverschijnsel. Er
is vernieuwing, maar de synergie
verbetert niet: die kalft alleen
maar verder af. Met het ego van
de vernieuwing sluit men
makkelijk de continuïteit met
het verleden, de oude orde,
buiten en zo verliest men aan
integratie en komt men ten val.
Men kan een gemeenschappelijke
cultuur (of tijdorde) feitelijk,
als men de goede gezondheid
ervan wil behouden, alleen maar
uitbreiden, men voegt er b.v.
zo'n complicatie als een
zonnekalender of de lineaire
weekorde, aan toe, maar de
geschiedenis en de erbij
behorende cultuur van de
maankalender die eraan
voorafging kan niet zomaar uit
het collectieve geheugen of het
(genetisch geprogrammeerde)
bewustzijn van de natuurlijke
werkelijkheid worden gewist.
Probeert men dat wel, dan
onderschat men de macht van de
conditioneringen op de tijd. Er
is continuïteit binnen een
cultuur nodig om niet van een
val van de cultuur te willen
spreken. Oude vergissingen en
onvolkomenheden moeten dus
worden begrepen en herinnerd
zoals men ook oorlogen herdenkt,
en niet zomaar worden verdrongen
om maar van de oude ellende af
te wezen. De vrije-energie
onderzoeker Peter Lindeman
stelt in dit verband: "In deze
samenleving is de theoretische
wetenschap verheven tot een
zeer hoge status van aanzien.
Onder dit geloofssysteem, zijn
de werkelijke noden van de
mensheid niet echt goed
gediend. Het wordt tijd dat
deze onjuiste theorieën
zorgvuldig worden onderzocht,
zodat de experimentele
wetenschap weer opnieuw haar
leidende rol op zich kan nemen
in het definiëren van de aard
van de materiële
werkelijkheid. Alleen dan zal
de Wetenschap van de Ether
vrij zijn om zijn schat aan
oplossoingen te bieden aan een
wanhopig afwachtende wereld."
De geschiedenis herhaalt zich
als we er niet van geleerd
hebben, als we niet onthouden
hebben wat er fout ging. De
latere juliaanse kalender b.v.
behoefde een correctie op de
schrikkelmethode om met het
krachtenspel van de klassieke
ether overeen te stemmen, maar
moest niet in zijn geheel worden
afgeschaft, zoals de paus dat
aan het einde van de
Middeleeuwen voor de
kloosterorden deed. Oppassen
voor verdringing is wat de
wetenschap, of kunst, van de
psychoanalyse ons later
voorhield. Het onbewuste is een
vijand die een plotselinge
cultuuromslag of paradigmabreuk
mogelijk en ook gevaarlijk
maakt: we weten het b.v. op het
persoonlijke vlak nog wel van
het populaire lied met de tekst
'suddenly he was not the man
he used to be' zoals de
Beatles het zongen in
'Yesterday'. Zoals een
ineenstorting een mens van de
ene dag op de andere dag
helemaal kan veranderen, kan een
oorlog op collectieve schaal ook
in no-time mensen die
het allemaal niet meer snappen,
die de continuïteit met het
verleden kwijt zijn, in beesten
veranderen. De
psychiater noemt het het
decompenseren van het ego: de
schijn van het controle hebben
kan niet langer worden
opgehouden.

edreven
door de kracht van de evolutie
waaraan wij, als energetische,
etherische, levende wezens,
onderhevig zijn. We hebben te
maken met een dwingende
natuurkracht die veel machtiger
is dan het wilsbesluit van
individuen, regeringen of
supranationale, financiële
belangengroeperingen. En die
evolutie verliep zeer
waarschijnlijk heel anders dan
we met C. Darwin steeds dachten.
Moderne schedels werden gevonden
in gesteenten van miljoenen
jaren oud en naast
dinosaurussporen werden even
oude versteende voetsporen van
moderne mensen gevonden2. Het heersende
paradigma verdringt de anomalie
- of de uitvinding van een
alternatieve vorm van
energiewinning in ons geval - en
het nieuwe paradigma moet die
kennis integreren. De nieuwe
energie-onderdrukking is dus
niet zozeer een kwestie van
kwaadwillende individuele
personen, instellingen of
overheden, maar veeleer een
intellectueel probleem van
paradigmatische omwenteling. Je
moet het snappen, eruit stappen
en dan omschakelen. Pas als de
meerderheid dat doet is het
nieuwe paradigma erdoor. Tot die
tijd wordt alles vrolijk
belachelijk gemaakt. Zoals de
filosoof Schopenhauer (1788-1860) en in
navolging van hem de
psychoanalyticus S. Freud en de
SF-auteur Arthur C. Clarke het
al zei: het is eerst
ridiculisering, dan tegenwerking
en dan acceptatie alsof het de
gewoonste zaak van de wereld is
(zie citaat aan het begin). Het
is een bekend mechanisme waar
vele kunstenaars en schrijvers
van kunnen meepraten. Erkenning,
dat duurt wel even, en dat geldt
dus ook voor nieuwe technologie.
De natuur gebiedt ons hoe we ons
moeten gedragen, namelijk aan de
tijd en omstandigheid aangepast,
en evenzo gebieden onze genen
ons en de cultuur die we erbij
ontwikkeld hebben. Evolueren,
ook cultureel dus, is veeleer
een vaststaande, kosmische
noodzaak, een noodzaak die in
haar effecten van verfijning en
verbetering van aanpassingen
moet zijn terug te vinden in
alle leefwerelden, ook dus op
andere planeten als we die
zouden kunnen bezoeken. Het
veelal van regeringswege
eveneens geheim gehouden
onderzoek naar UFO's en
buitenaards leven, buitenaards
menselijk, humanoïde leven en
menselijke beschavingen wel te
verstaan, wijst steeds in deze
richting. Onder geleerden
bestaat er ook geen twijfel over
dat er buitenaards leven moet
zijn met een hoge
beschavingsgraad (zie b.v. de
z.g. Drake-equation). Het probleem
zit hem meer in het bewijzen, of
beter, het verdringen van de
bewijzen daarvan. In toenemende
mate is er de laatste jaren
(2005-2007) van de kant van de
(amerikaanse) regering,
militaire organisaties en de
wetenschap openheid aan het
ontstaan op dit gebied. De
bewijzen dat een dergelijke
hoogstaande cultuur ons aan het
observeren is, werden in het
verleden van het publiek
weggehouden, desnoods met
desinformatie, intimidatie of
ergere maatregelen, om de gewone
man niet van streek te brengen
en om te voorkomen dat men als
regering voor ongewenste
burgerinitiatieven en
collectieve, psychologische
problemen komt te staan. Men wil
niet in verlegenheid komen met
de dan ongetwijfeld rijzende
vragen om controle en actie waar
men bestuurlijk/wetenschappelijk
niet direct een antwoord op
heeft. Het is voor iedereen een
onbekend terrein. Maar we moeten
ook in het verband van ons
onderwerp niet zomaar wegkijken
van buitenaardse fenomenen. In
samenhang daarmee worden we
namelijk geplaatst voor een
alternatieve, en ongetwijfeld
veel beschaafdere,
energiepolitiek en een betere
zelfbeheersing van niet enkel
het individu, maar ook van een
betere wetenschap en cultuur van
samenleven in relatie tot de
zwaartekracht en het zich
verplaatsen door tijd en ruimte.
In die zin kan de energiekwestie
niet los gezien worden van onze
begrippen van de ruimte, de orde
van de tijd, de natuurkrachten,
elementaire deeltjes en het
bestaan van meer dimensies dan
de drie of vier die wij nu
onderkennen. Laten we daarom
eerst eens wat dieper ingaan op
wat we hebben kunnen waarnemen
bij onze buitenaardse bezoekers,
dan zijn we ons meer bewust waar
we zelf staan en wat ons nog te
doen staat.

bestaan ook
ontwerpen die stammen uit het
Nazi-tijdperk waarin werd
geprobeerd om met deze
technologie militair overwicht
te behalen. De Duitsers, die
vrije-energie uitvinders als Victor
Schauberger ertoe dwongen
voor hen te werken, noemden hun
prototypes 'rundflugzeuge', ofwel
'rondvliegtuigen'. Hun woord
voor ruimte-energie was
'vril-energie' en zij noemden
hun prototypen Vrils (tot aan
nummer 8, zie afbeelding) en
Haunebu's (tot aan type III).
Vril was een term afkomstig uit
een boek van Sir Edward
Bulwer-Lytton uit 187o genaamd
Vril, The
Power of the Coming race (pdf), een sf
boek van de victoriaanse
schrijver die ook The last
Days of Pompei schreef.
Het waren nogal grof gemaakte
ijzeren schijven met er bovenop
een koepel met ramen erin, en ze
vlogen ook nog! (Duitse site, afbeeldingen, video). In het
volgende hoofdstuk zullen we
zien hoe de Nazi's die een
weerzin koesterden tegen de
'amerikaans-joodse' wetenschap
eveneens op de proppen kwamen
met een vrije-energie generator
(zie ook het boek Nulpuntrevolutie
en de site van de nederlandse
onderzoeker Benjamin Adamah). Fortune stelt
dat het niet aanwenden van deze
vindingen vooral wordt
veroorzaakt door het feit dat de
gebruikelijke methoden van
aandrijving en de erbij
behorende traditionele vormen
van energieopwekking meer
winstgevend zijn. De aanzet voor
het nieuwe paradigma is er dus
wel degelijk in talloze
praktisch toepasbare vormen,
maar de cultuur is er gewoon nog
niet voor. Het internet maakt
deel uit van deze
paradigmatische ontwikkeling en
loopt in vele opzichten ver
vooruit op de andere media,
voornamelijk omdat iedereen mee
mag doen, serieus of niet, en
vanwege het feit dat een docu op
het internet beklijft terwijl
die op tv net toevallig moet
worden opgenomen om echt als
studiemateriaal te kunnen
dienen. Steeds meer omroepen
zetten dan ook hun essentiële
materiaal op het internet zoals
te zien is op omroep.nl. Op Google en
Youtube zijn in de vrije
publicatie talloze professionele
en amateurfilms en -filmpjes te
zien van vaak vage, maar soms
ook werkelijk zeer overtuigende
bewijzen van de UFO-aanwezigheid
en de vrije energiekwestie. We
noemen hier om te beginnen vier
sensationele voorbeelden van
YouTube-filmpjes uit het
UFO-bereik die bij velen
twijfels oproepen omdat ze zo
echt lijken, en zullen in de
volgende sectie ingaan op de
energiekwestie. Van deze
bewijzen is niet aangetoond dat
ze vervalst zouden zijn.
1) Een UFO
vlakbij waargenomen tijdens
een tv reportage in Sarajevo,
Bosnia-Herzegovina 10 augustus
2005. Achter de
journalist kijken mensen opeens
omhoog om daar samen met hem een
UFO van een paar meter groot te
zien die langzaam wegglijdt
achter een gebouw (ook hier).
2)
Een UFO heel
helder te zien met navigatie
techniek boven een riviertje
in Italië. Een duidelijke
schotel van drie à vier meter
zweeft boven een riviertje en
laat wat technologie zien van
bewegende onderdelen, en schiet
dan als een kogel zo snel weg (zie
ook een computergegenereerde,
soortgelijke groep van
schotels in Mexico afgebeeld
in 2007).
3) Een uitdagende
UFO waargenomen vanuit een
helikopter bij de WTC-gebouwen - zie ook versie 2. Een UFO van
wederom een paar meter doorsnee
schiet weg vanachter een
WTC-toren en laat daarbij, heel
ongebruikelijk, een condensspoor
achter. Hij staat een km verder
weg even stil en jaagt dan op de
helikopter af die het allemaal
op film vastlegt. Vlak voor de
helikopter maneuvreert het
voertuig in een scherpe bocht
weg van de helikopter om
pijlsnel te verdwijnen.
4) Een duizenden
jaren oud UFO-wrak gevonden op
de maan (donkere kant, ten
noorden van Izsak, ten zuiden
van Delporte gebied, vlak bij
Fermi ommuurde streek) tijdens
de Apollo 20 missie (video 2, video
3, originelen)
- zie ook een bespreking van
andere door de NASA
waargenomen UFO's'. Formeel zou de
missie in 1970 zijn afgelast om
budgettaire redenen, en dus
nooit hebben plaatsgevonden. In
wat aldus een uitgebreide en
verfijnde nepvideo zou zijn is
te zien hoe geleidelijk aan, met
het verkennen van het
maanoppervlak, er een
merkwaardig puntig voertuig in
het zicht van de camera
verschijnt dat een technische
uitstulping als was het een
cockpit-ruimte laat zien en
vreemde tekens op het schip
heeft, alsmede meteoorinslagen
op de bovenkant. Commentaar:
'dit voertuig moet er al
miljarden jaren liggen'. Er
wordt beweerd dat de opnames een
cover-up vormen om de echte
beelden van NASA te verhullen.
Er is bestaat ook een tweede
versie van de opname van het
voertuig die hieronder getoond
wordt.
Wat betreft de
directe contacten met deze
buitenaardse beschavingen is er
van de bekende
UFO-onderzoeksjournalist Jaime Moussan een goede video van
een conferentie n.a.v.
incidenten in Mexico, waarin
fotomateriaal van aliens, samen
met hun berichten in de vorm van
de bekende graanpatronen of
graancirkels (zie ook ons andere artikel
hierover) werden
besproken. Sgt. Clifford Stone
(US Army) van de UFO Disclosure
Group onderscheidt zo'n 57
verschillende soorten aliens, waarvan
er enkele op
YouTube te zien zijn met foto's
die aan de overheidscontrole
ontsnapt zijn (zie ook alienvideo.net). Verder is er
een documentaire over UFO's in
Rusland genaamd UFO KGB
Secrets, gepresenteerd door
Roger Moore, die heel
overtuigende bewijzen levert van
het bestaan van UFO's en de
geheimhouding door de russische
regering van (soms gewelddadige)
confrontaties met de
interplanetaire bezoekers,
inclusief een autopsie op
buitenaardse lichaamsresten en
fotomateriaal van een bij Sverdlovsky
in 1968 gecrashte UFO (dus
onafhankelijk van de bekende Roswell-crash4). Ook was er, je
houdt het niet voor mogelijk,
begin 2007 een verslag van
een interview met een alien3 op Youtube te
zien dat, als een top-secret
geheim van de regering waarmee
het copyright zou zijn
geschonden, van het internet
werd verwijderd. Later werd het
weer teruggeplaatst echter. Het
plaatje links stamt van dat
interview. Het bestaan van het
wezen genaamd J-rod (EBE-2)
wordt bevestigd door Dan
Burisch, die er uitgebreid
biolochemisch onderzoek naar
deed naar (zie zijn
verklaring). Aan bewijzen
uit zelfs de meest betrouwbare
bronnen ontbreekt het dus niet.
Er zijn in de UFO Disclosure
Group getuigen uit de kringen
van de NSA, FBI, CIA en alle
strijdkrachtonderdelen, die vaak
van de hoogste
geheimhoudingsniveaus zijn
binnen die 's werelds meest
gezaghebbende en machtige
maatschappelijke instituten. Een
van de argumenten die ze
hanteren luidt: 'absense of
evidence is no evidence of
absense', we moeten niet
denken dat deze fenomenen
verzinsels zijn van hysterische
lieden als geheime diensten dit
soort zaken verborgen houden.
Deze mensen zijn bereid voor
zelfs het congress onder
ede te getuigen van de
onomstotelijke werkelijkheid van
deze voor de hele mensheid zo
allergewichtigste zaak die veel
verder reikt dan het publiek tot
nog toe mocht weten.

Het
ruimteschip op de maan naar
verluid gefotografeerd door de
Apollo 20 missie die formeel
nooit plaatsvond.
Maar er bestaat,
zo blijkt uit de onthullingen
van de Disclosure Group, dus een
spanning tussen de
geheimgehouden kennis en wat we
openbaar nu weten. Getuigen maken
melding van complete
functionerende vliegende
schotels door ons nagebouwd
van meer dan dertig meter
groot. Dit is een
spanning die cultureel niet
langer kan worden volgehouden
willen we de energiekwestie de
baas worden. Het
paradigmaconflict uit zich
steeds in de vorm van ongeloof
en zelfs in de vorm van
destructieve reacties als
gekverklaringen en
beschuldigingen van bedrog. Men
zij verwezen naar de vele
reacties van het publiek op alle
vreemde filmpjes op het
internet. Velen, waaronder
militairen, verkeersregelaars,
piloten en gewone burgers,
verloren hun baan door over deze
zaak uit de school te klappen en
sommigen verloren er zelfs hun
leven mee. We moeten de
slachtoffers van de repressie
zien als helden van onze
evolutie. In die
repressie kan men een collectief
psychiatrisch patroon herkennen
van een schizoïde en paranoïde
borderline, gepolitiseerd
sociopatisch ego; een strijd van
een valse, baatzuchtige
beheersing van de kant van
individuele, angstige burgers en
multinationale ondernemingen die
zich laten vertegenwoordigen
door overheden die, buiten de
democratische controle om op de
hoogste veiligheidsniveaus
(zelfs hoger dan die van de
amerikaanse president) de regie
(militair-industrieel) in handen
willen hebben. De z.g. free energy
supression
samenzweringstheorie hier
parallel aan is niet zomaar wat
onterechte achterdocht tegen
overheden en bedrijven op basis
van het eigen falen. Het is een
lang voortwoekerend historisch
fenomeen waarin wij koste wat
het kost onze eer en controle
willen verdedigen en behouden.
Het betreft een strijd van een
mensheid die de symptomen laat
zien van wat in feite
evolutionaire pijnen zijn,
groeipijnen waarin niet alleen
individuen ten val komen en een
nieuw leven moeten beginnen,
maar waarmee in het verleden
reeds hele culturen ten val
kwamen en oprezen. Het is te
vergelijken met een omgekeerd rouwproces waarin stap voor
stap een nieuwe werkelijkheid
moet worden aanvaard en een oude
manier van denken en repressief
handelen moet wijken. UFO's zijn
voertuigen afkomstig van spaceborne
beschavingen die hun planeet
achter zich laten op zoek naar
nieuwe werelden. Daar inspireren
ze, welbewust of niet, tot de
voortzetting van de
menselijkheid en de ontwikkeling
van de cultuur en bieden ze zo
een heel ander beeld van de
evolutie dan we tot nu toe
hadden. Ze vormen een kosmische
paradox: de mens verlaat een
planeet om het leven van mensen
op de planeet vooruit te helpen;
en zo zal dat ook gaan als we
zelf etherborne zijn.
Hun beschaving kwam tot bloei
samen met hun planeet. Een bloem
bloeit en verwelkt weer. Zo
vergaan ook de planeten. Maar
zelf uit zaad afkomstig zijnde
brengt de bloem weer nieuw zaad
voort. Onze mensencultuur en het
biologisch evenwicht hier op
aarde is een bloem en de
ethermachine, de vimana zoals
die oud-vedisch hier op aarde
heet, vormt, inclusief de
opwekking van energie uit het
vacuüm die erbij hoort, het zaad
dat tot de bloem leidt en er ook
weer uit voortkomt. Sommigen
stellen dat voor als een theorie
van onze ontstaansgeschiedenis,
daar kan je over discussiëren,
maar als een actuele praktijk
van een culturele leidraad is
het fenomeen gewoon niet meer te
negeren (zie b.v. de video's The Cosmic
Plan en de
verhalen van Jim Sparks (en 2 en artikel, Riley Martin (site) en van anderen
als Jaime Moussan die o.a. een
grote omslag voorspellen in
2012).

Vele
UFO 's boven Nürnberg,
Duitsland 14 april 1561.
Hans Glaser houtsnede uit
1566, 5 jaar na de
gebeurtenis.

"Pas
op voor de dragers
van valse giften en de
gebroken beloften.
Er is veel lijden, maar er
is nog tijd.
Geloof dat er daarbuiten nog
steeds het goede is.
Wij zijn gekant tegen
bedrog. Het kanaal sluit
zichzelf."

*1: Wikipedia over
free energy suppression: de
samenzweringstheorie n.a.v.
trauma's opgelopen in het
paradigmatisch conflict. De
weerlegging van de theorie is
gebaseerd op het veronderstelde
niet werken van de vindingen. De
vindingen zijn anno 2007 voor
een groot deel echter reeds
gerepliceerd en ook gepatenteerd
in een aantal gevallen.

copying only for
ptivate and research purposes.